21.03.10 21:32 Alter: 9 yrs

گفتگوی اشتراک با بهروز سورن در رابطه با کمپین دو میلیون امضا برعلیه مجازات اعدام

Kategorie: Meldung Rechts

 

سایت کمپین میتواند بخش اخبار داشته باشد و به انعکاس گسترده اخبار در این زمینه بپردازد. میتواند تحولات جاری در زمینه لغو این مجازات را در عرصه داخلی و بین المللی منتشر کند و در شناساندن چرائی ها و چگونگی  نطفه گیری این جنبش در داخل کشور تلاشهائی را انجام دهد. جامعه میبایستی حضور این کمپین در کنار خود را حس کند و وجود آنرا یک نقطه قوت برای اعتراض به مجازات اعدام ارزیابی نماید. تنها راه بنظر من حضور کمپین در محل ارتکاب قتل عمد دولتی که همانا مجازات اعدام است میباشد. امید به آنکه روزی شاهد نابودی هیچ انسانی به هر دلیل  نباشیم. سایت گزارشگران به سهم ناچیز خود در این راستا به انعکاس اخبار و گزارشات این ناهنجاری اجتماعی خواهد پرداخت.

................

منبع:

www.eshterak.info/m/2010/03/post-22.html

 

چندی پیش کمپینی به نام کمپین دو میلیون امضا بر علیه مجازات اعدام  اعلام موجودیت کرد. تاکنون تعدادی از سایتهای مختلف حمایت خود را از آن اعلام نموده اند که از جمله ی آنها سایت "گزارشگران" است.
ما به این بهانه و به سبب اهمیت این موضوع خصوصا در شرایط حال حاضر ایران تصمیم گرفتیم تا گفتگویی با مسئول این سایت داشته باشیم.

۱.    لطفا ابتدا خودتان را معرفی کنید .

بهروز سورن هستم فعال سیاسی در تبعید و بیش از هفت سال است که با سایت گزارشگران بعنوان رسانه ای مستقل و حساس به مسائل سیاسی جاری و حقوق بشر فعالیتی تنگاتنگ دارم.

۲.    لطفا در این را بطه به ما توضیح دهید که دیدگاه و در واقع محرک شما در پیوستن به این کمپین چه بوده است؟

لغو مجازات اعدام در حال حاضر در بسیاری از کشورها نهادینه و قانونی شده است  و بی شک محصول سالها و دهه ها مبارزه سیاسی و فرهنگی مردم در این کشورها بوده است. مبارزاتی که در راستای دفاع از حقوق انسانی شهروندان هدایت شده است. هم اکنون در بیش از نیمی از کشورهای موجود مجازات اعدام منسوخ شده است. این خواسته انسانی امروزه بعنوان یک تمایل بالنده و مترقی بویژه در جوامعی که فرهنگ مسلط با مذهب و خرافات  دیرپا پیوندی عمیق دارند اهمیت خاصی یافته است.
از آنجائی که در ایران مذهب زده و به فلاکت نشانده شده توسط جمهوری اسلامی این ناهنجاری سیاسی اجتماعی گفتمانی روزانه است و در شمار جوامعی بحساب میاید که بیشترین اعدامها و بخصوص نوجوانان در آن انجام میشود . من هم همانند بیشمار مدافعان حقوق و حرمت انسانها همیشه نارضایتی خود را اعلام و این قتل عمد دولتی را محکوم میکنم و خواستار لغو آن هستم.
جمهوری اسلامی از اعمال مجازات اعدام حتی فراتر رفته و برای ایجاد جو وحشت و ترور و خفقان و عرضه چهره خشونت زا و وحشیگری خود در کشور  این حکم را در بسیاری موارد در ملاء عام انجام میدهد و حتی برگزاری آنرا از رسانه غصب شده اش سیمای حاکمیت بنمایش میگذارد.
همانطور که مطلعید کمپین ۲ میلیون امضا نه اولین و نه آخرین کمپینی است که در این زمینه اقدامی را سازمان میدهد. در حد توان و امکان از کمپین های تا کنونی پشتیبانی کرده ام و همچنین از این اقدام جمعی اما یک نکته ارزشمند به کمپین ۲ میلیون امضاء ویژگی بخشیده است و آن اینکه توانسته است در این بستر بخشی از رسانه ها و نهادها را در امتداد یکدیگر قرار دهد. این یک دستاورد است و میتواند در زمینه های دیگر نیز همراهی های مشترک علیه سیاستهای رژیم را تسهیل کند. صرفنظر از اینکه کمپین ۲میلیون امضاء به اهداف خود نائل شود و یا سرنوشت دیگری داشته باشد.
به اعتقاد من حمایت از این کمپین نیز از حداقل هائی است که در برابر مدافعان حقوق بشر قرار میگیرد.
 
۳.  چرا فعالین حقوق بشر مایل نیستند تا به راحتی در کمپین های مستقل شرکت کنند؟ با توجه به تجربه شما تصور میکنید آیا فعالین حقوق بشر ایرانی اولویت هایی را برای شرکت در هر کاری برای خود در نظر میگیرند؟

فراموش نکنیم که فعالین حقوق بشر ایرانی در داخل کشور در شرایطی بس پلیسی و غالبا با احضار ها دستگیری و زندانهای طویل المدت مواجه هستند. بنابر این و بخشا فقدان ارتباط آنها با نهادهای خارج از کشور را میتوان توضیح داد. فعالین خارج از کشور نیز بخشا حمایت میکنند و حضور خود را نشان میدهند اما  مختصات اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور برای بسیاری از فعالین سیاسی آشکار است. گروه گرایی ها و تعلقات سازمانی و ایدئولوژیک از موانعی هستند که علیرغم کمرنگ شدن تدریجی آن در مواجهه با ضرورت دفاع عمومی از حقوق انسانها  ولی هنوز موجودند. بی اعتمادی و تردید و حتی خودمداری فعالین و یا مجموعه های متشکل حقوق بشری در خارج از کشور از مقولاتی هستند که حضور سنگین خود را کماکان  نشان میدهند. بنظر میاید که حضور فعالین سیاسی متشکل یا سازمانها در این اقدامات و متاثر از چنین فضائی خود به محدودیت آن اقدام منجر میشود حال آنکه یک جریان سیاسی متشکل میتواند به همان اندازه تعلق خاطر به موازین حقوق بشر از جمله لغو مجازات اعدام نشان دهد که یک فعال مدافع حقوق بشر و این نکته ایست که میتوان امروزه بعنوان یک واقعیت در نظر گرفت.


۴. چگونه است که این شیوه ی مجازات در ایران همچنان قربانی میگیرد در حالی که تعداد بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی و همچنین نهاد های بین المللی فعال در زمینه حقوق بشر این موضوع را به صراحت ناقض حقوق انسان و مجازاتی غیر انسانی می دانند؟

بنظر من هر کشوری دارای خودویژه گی هائیست که ریشه در تاریخ و فرهنگ آن دارد. جدا از اینکه جمهوری اسلامی برای دستیابی به اهداف ارتجاعی و بشدت پلید خود از مدافعان سنن عقب مانده و متکی بر خرافات بخش بزرگی از مردم است اما میتوان کسری مقاومت مردمی در برابر مجازات اعدام را در مولفه های متعددی تشخیص داد.
 از جمله آنها ریشه ها و باورهای عمیق مذهبی و تسلط دیرین وسائل ارتباط جمعی استبداد در ۲ دوره حکومتی پهلوی دیکتاتور و جمهوری اسلامی بر کشورمان هستند.
متاثر از چنین شرایطی طبعا فقدان فضای دمکراتیک و آگاهگرانه است که توضیح دهنده عدم حضور جنبشی وسیع علیه مجازات اعدام میتواند باشد. البته در ماههای اخیر و با توجه به تلاشهای خانواده زندانیان و خصوصا جهتگیری نگاهها به زندانهای کشور میتوان نطفه های شکل گیری چنین جنبشی را مشاهده کرد.
در این زمینه ولی رد پای تبلیغات حاکمیت علیه دستاوردهای کشورهای غربی را نیز میتوان یافت. آنتی پاتی علیه کشورهای غربی و جوامع مترقی در همه زمینه ها چنان تبلیغ میشود که دستاوردهای دمکراتیک مردم این کشورها که حاصل مبارزات آنان مستقل از حاکمیت هایشان است نیز نادیده گرفته میشود.
امروزه با حضور تکنولوژی پیشرفته و اینترنت خوشبختانه  معضل ارتباطات با نهادهای مربوطه بین المللی تا حدود زیادی از میان رفته است اما کماکان کمبودهای ارتباطی میان نهادهای بین المللی و فعالین سیاسی اجتماعی در داخل کشور موجود است. بهمین دلیل حضور رسانه ها در کنار یکدیگر از جمله کمپین ۲ میلیون امضاء از اهمیت وافری برخوردار است.
خصوصا اینکه اخبار اعدامهای انجام گرفته در ماههای اخیر نشاندهنده این است که رژیم بی اعتنا به انتقادات نهادهای بین المللی وحقوق بشری و با نادیده گرفتن افکار عمومی جهانیان چوبه های دار و سنگهای سنگسار را افزایش میدهد. از اینهم فراتر رژیم حاکم با سوء استفاده از حضور مجازات قانونی اعدام برای جرائم عمومی اقدام به نابودی مخالفان و منتقدان سیاسی خود میکند و برای رسیدن به اهداف سیاسی و منافع حکومتی خود با فریب افکار عمومی شهروندان این مجازات را در مورد مخالفان سیاسی و اقلیتهای مذهبی بکار میگیرد.

۵.    به شکل گیری نطفه های این حرکت در ایران اشاره کردید، فکر میکنید چگونه بتوان کمپین را به جامعه شناساند و زبانی برای بیان خواست لغو مجازات اعدام در جامعه شد؟ راهکار های عملی برای  این کار را در چه می دانید؟

من اعتقادی به این موضوع ندارم که قرار است این کمپین دامنه تاثیرگذاری اش را بعنوان تنها زبان بیان خواست لغو مجازات اعدام در جامعه گسترش دهد. این کمپین را در کنار فعالیتهای دیگر در این زمینه میبینم و معتقدم میتواند مشروط به حمایت گسترده از آن اثر گذار باشد. ارتباط گیری با نهادهای موجود در داخل و خارج کشور و جلب حمایت آنها اعم از ایرانی و خارجی و حساسیت نشان دادن به آنچه در ایران میگذارد میتواند در این راستا موثر واقع شود. در این بستر قطعا دفاع همه جانبه از نهادهای خود شکل یافته از جمله مادران اعدامی ها و خانواده زندانیان سیاسی و حرکتهائی که بطور موردی در نفی مجازات اعدام انجام میپذیرد و گاها در محل های مجازات اعدام در ملاء عام دیده و شنیده ایم میتواند حضور فعال کمپین را نشان دهد. سایت کمپین میتواند بخش اخبار داشته باشد و به انعکاس گسترده اخبار در این زمینه بپردازد. میتواند تحولات جاری در زمینه لغو این مجازات را در عرصه داخلی و بین المللی منتشر کند و در شناساندن چرائی ها و چگونگی  نطفه گیری این جنبش در داخل کشور تلاشهائی را انجام دهد. جامعه میبایستی حضور این کمپین در کنار خود را حس کند و وجود آنرا یک نقطه قوت برای اعتراض به مجازات اعدام ارزیابی نماید. تنها راه بنظر من حضور کمپین در محل ارتکاب قتل عمد دولتی که همانا مجازات اعدام است میباشد. امید به آنکه روزی شاهد نابودی هیچ انسانی به هر دلیل  نباشیم. سایت گزارشگران به سهم ناچیز خود در این راستا به انعکاس اخبار و گزارشات این ناهنجاری اجتماعی خواهد پرداخت.
--------------------------------------------------------------------------------
لینک وب سایت کمپین دو میلیون امضا برعلیه مجازات اعدام
http://www.k-a-e.com


Gozareshgar
info@gozareshgar.com