31.07.09 05:07 Alter: 10 yrs

کورش عرفانی: پاسخ به نظرخواهی گزارشگران

Kategorie: Meldungen Links

 

در پی تحولات اخیر و خیزش های مردمی در ایران، از همه ی نیروهای فعال اجتماعی، سیاسی و فرهنگی تقاضا می شود به پرسش های زیر پاسخ دهند، بدیهی است که فرآیند این پاسخ ها در جهت روشنگری و آشنایی بیشترمردم از رویدادهای اخیر خواهد بود و به شرایطی که بتوان به کنشگری آگاهانه تر پرداخت، یاری خواهد رساند.

 

1ـ هم اینک مطرح می شود که "عبور از موسوی اجتناب ناپذیر است"، با توجه به رویدادهای اخیر، نظر شما در این مورد چیست؟

عبور از موسوی باید یک امر اجتماعی باشد نه سیاسی، یعنی برخاسته از درک جمعی فعالان جنبش از ضرورت این امر باشد. برای اپوزیسیون و فعالان سیاسی که سن و سالی دارند این کار دشوار نیست، اما نسل جوان او را نمی شناسد و باید در طی فرایند رشد جنبش به این نتیجه گیری برسد.

 

2ـ  با در نظر گرفتن اینکه موسوی همواره تأکید بر حفظ نظام داشته و دارد، آیا ایشان دارای این ظرفیت هست که بتواند با رهبری جنبش سبز، ایران را به آزادی برساند؟

 تا زمانی که یک رهبری مردمی شکل نگرفته است موسوی به طور مکانیکی این موقعیت را اشغال کرده است. اما این جنبش از نوع پیروی از یک رهبر نیست، این رهبر است که باید از پتانسیل مردمی جنبش پیروی کند. به همین خاطر این کیفیت و کمیت جنبش است که تعیین خواهد کرد ایران به آزادی می رسد یا خیر و نه حضور یا عدم حضور موسوی.

 

 3ـ چه راهکارهایی را برای تشکیل شورای حمایت از جنبش خونین مردم و یا هر نهاد هدایت گر دیگر پیشنهاد می کنید؟ فکر می کنید در عین حال واکنش نیروهای مختلف شرکت کننده در این خیزش ها ، نسبت به این راهکارها چیست؟

آنچه لازم است یک درک دمکراتیک است، یعنی درنظر گرفتن شرایط تشکیل چنین شورایی همانند شرایط تعامل با هم در یک فضای دمکراتیک. اگر نیروهای سیاسی ما قادر به نزدیک شدن به هم و کار جمعی باشند معنای این است که جامعه ما آماده و لایق پذیرایی از دمکراسی و آزادی است، در غیر این صورت یعنی هنوز بستر سازی لازم انجام نشده است. بنابراین اگر نیروهای اجتماعی برخورد دمکراتیک داشته باشند و نیروهای سیاسی همچنان استبداد منشانه برخورد کنند، نیروهای اجتماعی آنها را حذف خواهند کرد.  

 4ـ با توجه به سرکوب های اخیر و حضور احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور، چه راهکارهایی را برای مردم و به ویژه خارج از کشوری ها ارایه می دهید که مانع حضور وی بر مسند ریاست جمهوری باشد؟ لطفا این راه کارها در مورد مردم ایران و خیل گسترده تبعیدیان و مهاجران ایرانی بیان کنید.

باید به جهان نشان داد که این حاکمیت، حتی اگر در سطح بین المللی به رسمیت شناخته شود، توانایی پیشبرد هیچ کار مهمی را نخواهد داشت. یعنی بحران مشروعیت رژیم را به خوبی نشان داد. از طریق تظاهرات اعتراضی، تماس با احزاب سیاسی، نامه نگاری، امضای تومار، ضد تبلیغات و تماس مستمر با رسانه ها و نیز با سیاستمداران و تصمیم گیرندگان د راین کشورها.  

 

چرا تا کنون اپوزیسیون داخل و خارج کشور نتوانسته اند یک شورای حمایت از خیزش های مردمی و جنبش اجتماعی ایران تشکیل دهند تا بتوانند این جنبش را هدایت کنند؟

زیرا در طول این سه دهه روی موانع و مشکلات این موضوع کار نکرده اند. بنابراین آمادگی این کار را نداشته اند. حال که این جنبش از داخل بروز کرده است می توان با کار کیفی از بسیاری موانع رد شد و با بکارگیری تساهل، مدارا، احترام متقابل، انتقادپذیری و انتقاد سازنده کردن از دیگران دست به یک کار مشترک زد. اما بیش از هر چیز به درک عمیق ضرورت این ابتکار نیاز است.

 

6ـ بصورت عمومی نظر و طرز برخورد نیروهای شرکت کننده در این خیزش ها نسبت به یکدیگر را چگونه ارزیابی می کنید؟

سه نوع برخورد قابل مشاهده است: 1) آنها که به اصالت جنبش باور ندارند و خود را کنار کشیده اند. 2) آنها که محو آن شده اند و پیروی مطلق از هر چه که موجود است را لازم می دانند. 3) آنها که جنبش کنونی را به عنوان فرصتی تاریخی ارزیابی کرده و از آن برای تحقق خواسته های اساسی تر از انتخابات و ایجاد بستر بروز تغییرات اساسی بهره می برند. به نظر من برخورد اول به دلیل آرمان گرایی صرف از واقع بینی دور است، برخورد دوم در تعامل با واقعیتی که در شکل گیری آن نقشی نداشته است آرمان های خویش را فراموش کرده و آرمان های برخی را به عنوان خواست های خویش معرفی می کند.  بهترین برخورد سومین است که هم واقع گرایی دارد و هم آرمان گرایی. یعنی ضمن ارزش دهی به بخش اصیل حرکت کنونی به دنبال یافتن راه های پی گیری آرمان ها خویش در دل این جنبش می باشد.

 7ـ آیا فکر می کنید، جناح های مختلف حکومتی در پی آمد راهکارهای مختلف نیروهای شرکت کننده در خیزش ها، عکس العمل های مختلفی ارائه خواهند داد و یا اینکه همانند گذشته سعی خواهند کرد که به یک پارچگی نسبی دست یابند؟ دراین میان آیا نیروهای سرکوب گر متصل به جناح های مختلف حکومتی به روش های مختلفی دست خواهند زد؟

امکان یکپارچگی مجدد از بین رفته است. رژیم به نقطه ای رسیده است که فقط با جراحی خویش می تواند بقاء بیابد. این شانس هم توسط یک جنبش که به تدریج رادیکال شود از میان خواهد رفت. شک نکنیم که با تداوم جنبش شکاف ها در ساختار حاکمیت عمیق تر می شود. لایه های دورتر نخست، بعد لایه های نزدیک تر به هسته مرکزی رژیم فروخواهند ریخت و در نهایت در خود آن هسته ی مرکزی نیز شکاف خواهد افتاد. اگر جنبش دوام یابد هر روز کارش آسان تر و کار رژیم هر روز دشوارتر خواهد شد.

 

با سپاس فراوان از همیاری و مشارکت شما و به امید پیروزی

 گزارشگران

www.gozareshgar.com

 


Gozareshgar
info@gozareshgar.com