05.02.20 21:06 Alter: 17 days

جمهوری اسلامی با کمک دولتهای سرمایه داری و امپریالیستی انقلاب 57 را به شکست کشاند!

Kategorie: Nachricht

 


اما انقلاب دیگری در راه است!

انقلاب بهمن 57 به درست علیه حکومت سرمایه داری سلطنتی توسط مردم ایران به راه افتاد، نظام شاهنشاهی، نظامی گندیده ای بود که منافع اکثریت مردم را به تاراج گذاشته و با زوراسلحه، ارتش، گارد، ساواک و نیروهای نظامی دیگر منافع سرمایه داران و صاحبان سرمایه را حفاظت میکرد و در توافقاتشان با بخشی از روحانیت و دادن امکاناتی به آنها حکومت خود را حفظ نموده بود.

در نظام سرمایه داری شاه، زندان و شکنجه، سرکوب اعتراضات کارگری، زنان، ملیتهای تحت ستم، نبود حق تشکل و اعتصاب و ... تفاوتی درپایه با نظام گندیده جمهوری سرمایه داری اسلامی دراین چهاردهه نداشت.

رژیم سلطنتی آنچنان خفقانی را حاکم کرده بود که در طول بیش از 30 سال، انسانهای بیشماری ... در سیاه چالهای این رژیم، زندانی، شکنجه و اعدام شدند، هیچ حق تشکل و سازمانیابی را تحمل نمیکرد و درنده وار سرکوب مینمود. اقلیتهای ملی، قومی و دیگر نیروهای اجتماعی زیر شدید ترین فشارها و بی حقوقی بسر میبردند.

در رژیم شاه هم، مبارزه علیه این نظام گندیده به اشکال مختلف در جریان بود تا اینکه سرانجام اعتراضات محلی، خیابانی و اعتصابات کارگری وسیعتر و وسیعتر شد و کل کشور را در برگرفت و با حضور فعال کارگران و بویژه کارگران نفت، کاررژیم تا دندان مسلح شاه را یکسره شد. این انقلاب با خواست آزادی و رفاه، با خواست کار و نان، با خواست یک زندگی انسانی و برابر برپا شد. این انقلاب موفق شد یکی از دیکتاتورهای هار سرمایه داری را سرنگون کند، اما نتوانست به کار خود ادامه دهد، نیروهای مذهبی و ارتجاعی با کمک دولتهای سرمایه داری و امپریالیستها برای سد کردن انقلاب و سرکوب انقلاب به نام انقلاب اسلامی و یا درستتر بگوئیم کودتای سرمایه داران اسلامی به رهبری خمینی ربوده و شکست خورد. سرکوب و خفقان، جنگ و زندان و اعدام ، دستگیری و شکنجه به دست ارتجاع اسلامی سرمایه از همان فردای شکست انقلاب به اجرا گذاشته شد.

مردم در ایران راهی جز سرنگونی جمهوری اسلامی ندارند، تا بتوانند به یک زندگی انسانی ، نان وآزادی، مسکن، کار، رفاه و تامین معیشت همگانی را برای اکثریت شهروندان ایجاد نموده و مدیریت جامعه را خود شوراهای محلات و محله های کار بدست گیرند. کارگران و زحمتکشان و تمامی نیروهای اجتماعی باید به نیروی خود اتکا کنند نه به این رهبر، شاه، شیخ، ملا و آن سردار ویا دولتهای سرمایه داری که منافعی جز ادامه ستم و استثمار را به ارمغان نخواهند آورد.

همچنانکه در دی 96 و آبان 98 و نیز در ادامه در دی 98 خواسته ها و آلترناتیو خود را مردم در کف خیابانها در خیزش مردمی فریاد زده و خواست نابود شدن جمهوری اسلامی و علیه هر نوع ستمگر و نیز خواهان ادامه مبارزه، اعتصاب و انقلاب شدند را باید ادامه داد و با سازماندهی و متحد شدن هر چه بیشتر جنبشهای اجتماعی میتوان یک آلترناتیو مطلولب پی ریزی کرد. بدرست کارگران و زحمتکشان و دانشجویان در اعتراضات خود علیه رفراندوم، اصلاحات فریاد زده و در مقابل چنین آلترناتیوهای منحرفی ایستادند و اتحاد خود را با مردم معترض درعراق و لبنان اعلام کردند.  جمهوری اسلامی حامی هیچ مبارزه و یا ترقی خواهی در منطقه نیست. مرتجعین خاورمیانه از یاران و نزدیکان جمهوری اسلامی هستند.

جمهوری اسلامی، چگونه میتواند مدافع واقعی مبارزات و خواسته های به حق مردم در مرزهای دیگر باشد. درطول حیاتش مدافع مرتجعین منطقه در افغانستان، عراق، لبنان، سوریه، یمن و... دیگر کشورها بوده است و به دروغ به مردم ایران خود را یاران مبارزات مردم در دیگر کشورها فریاد زده اند. جمهوری اسلامی فعالانه در سوریه با نیروهای وابسته به خود در جنگ ارتجاعی بیوقفه به قتل عام مردم سوریه مشغول بوده است، متحدش دولت ترکیه به سرکوب و قتل عام، کردها و در سوریه به اشغالگری و جنگ طولانی علیه روژاوا را بیوقفه به پیش میبرد، وحشت این دولتها از اداره جامعه به شکل آزاد و برابر، نبود تبعیض و خود مدیریت شورایی در روژاوا است، این شکل از اداره جامعه خطر جدی برای دولتهای منطقه در وحله اول و در ادامه در سطح جهانی است.

اعتراضات مردمی و جنبشهای اعتراضی مردم در لبنان و عراق به درست نه تنها امپریالیسم و نئولیبرالیسم را نشانه رفته است، بلکه مبارزه برای نابودی جمهوری اسلامی ایران را در دستور کار خود گذاشته است. شعار از تهران تا بغداد، شعار ما انقلاب، و یا معترضان در لبنان پیامشان برای ایران، عراق، شیلی، هنگ کنگ و ... آری برای عدالت، نان و آزادی و انقلاب در همه جا، نمایش شرایط عینی مردم در منطقه است که علیه دولتهای ستمگر و استثمارگر، انقلاب و تغییر را تنها آلترناتیو میدانند.

کارگران، زحمتکشان و مردم ایران هیچگاه در مقابل رژیم سکوت نکرده و به اشکال مختلف اعتراض و خواسته های خود را بیان کرده اند. کارگران، معلمین، بازنشستگان، بخش درمانی، دانشجویان و زنان در مقابل زور و اجحافات این رژیم فاسد و دزد سر تعظیم فرود نیاورده و در اعتراضات خود علیه کل دستگاه سرمایه داری اسلامی از هر امکانی برای به زیر کشاندن رژیم استفاده میکنند. هر روز در ایران 3 الی 4 اعتصاب و تجمع اعتراضی برای خواست و مطالبات به حق برگزار میشود، خیزشهای اجتماعی وسیعی خواب راحت را از سران این رژیم کشتار روبوده است. پروسه سرنگونی جمهوری اسلامی آغاز شده است و صدای انقلاب بار دیگر به گوش میرسد. با سازماندهی و تشکل یابی هرچه بیشتر، با ایجاد شوراهای محل زندگی و محل کار و ایجاد ارتباطات نزدیکتر و سراسری کار این رژیم منفورسرمایه داری اسلامی  مانند رژیم گندیده سلطنتی یکسره خواهد شد.  اداره و مدیریت جامعه از طریق شوراهای مردمی تنها آلترناتیو برون رفت از ستم، استثمار، تبغیض، فقر و بیخانمانی خواهد بود.

زنده باد انقلاب

سرنگون باد رژیم سرمایه داری اسلامی

زنده باد خود مدیریت شورایی

فوریه 2020

شورای همبستگی ایرانیان با روژاوا – استکهلم

شورای هماهنگی علیه کشتار جمهوری اسلامی – فریاد خاوران

کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد

پلاتفرم دمکراتیک ایران – استکهلم

شورای مستقل همبستگی با جنبشهای اجتماعی در ایران – استکهلم

حامیان مادران پارک لاله – استکهلم


انتحار اسلامی یا انقلاب اسلامی؟ کدام یک درست است؟ |

البته بخش کامنت های تارنمای گزارشگران محدود است و نمی توان یادداشتی یک صفحه ای و دو صفحه در آن بخش نوشت!

کوتاه و گویا آن که در سال ۱۳۵۷ هیچ انقلابی رخ نداد و آن چه رخ داد انتحار اسلامی بود! اما بدبختانه فراوانند گویندگان و نویسندگانی که خود را دشمن رژیم دوزخی ولایت فقیه در ایران می دانند و رویدادهای سال ۱۳۵۷ در ایران را به جای انتحار اسلامی، انقلاب می نامند! حتی کمونیست ها، حتی شکنجه شده ها، حتی زندان رفته ها و ..... که این دوستان بدبختانه در گمراهی ناب و در دریای تاریک نا آگاهی به سر می برند!

انقلاب به دگرشی در یک سرزمین که ساختار کشورداری در آن سرزمین را دگرگون کرده و آن کشور پیشرفت کند گفته می شود، مانند انقلاب بزرگ فرانسه، انقلاب اکتبر در روسستان، انقلاب چین و ..... اما هنگامی که پس از رویدادهای سال ۱۳۵۷ سرزمین ایران هزار و چهارصد سال به گذشته بازگشت آیا می توان سخن از انقلاب گفت؟ ای دوستان گمراه! کو آن انقلاب؟ و سخن از کدام انقلاب است؟



Gozareshgar
info@gozareshgar.com