06.09.19 01:35 Alter: 16 days

احمد عزیزپور: نگاهی به مواضع رهبری کومه له

Kategorie: Meldungen Links

 

 

در قبال مذاکرات احزاب ناسیونالیست با جمهوری اسلامی

 

در اواخر ماه جولای۲۰۱۹ مدتی بعد از آنکه اخبار مربوط به مذاکرات پنهانی چهار حزب و جریان ناسیونالیست کردستان ایران با مأموران رژیم جمهوری اسلامی در کشور نروژاز طریق شبکه های اجتماعی پخش شد و به موضوع بحث و گفتوگوی برخی از شبکه های تلویزیونی تبدیل گردید،آقای عمر ایلخانیزاده سخنگوی دوره ای مرکز همکاری این نیروها(حزب دمکرات کردستان ایران، حزب دمکرات کردستان، سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان ایران و سازمان زحمتکشان کردستان)ناچار شد اعلام نماید که از یکسال ونیم قبل به میانجیگری نهادی از کشور نروژ به نام اختصاری"نوریف" مذاکراتی با جمهوری اسلامی داشته اند. اما قبل از آنکه ایشانبه انجام این مذاکرات اعتراف نمایند،رفیق ابراهیم علیزاده دراولین واکنش به این مسئله مصاحبه ای به زبان کردی در تلویزیون کومه له ترتیب داد.ایشان در مورد موضع کومه له در رابطه با مذاکره اظهار داشتند:"این مسئله نگرش پذیرفته شده ای در میان ماست که از نظر ما مذاکره با سر سخت ترین،جنایت کارترین وفاسدترین دشمن هم میتواند بخشی از مبارزه باشد،بنابراین ما هیچ وقت اصولاْمذاکره با دشمن را در هیچ شرایطیرد نمی کنیم،اما از نظر ما مذاکره نه حاصل توان ما برای فریب دشمن ونه اینکه محصول توهم ما به دشمن میباشد،بلکه حاصل توازن قوایی است که به ما میگوید که آیا شرایط برای گفتگو و مذاکره آماده است یا خیر، اگر این توازن قوا بسیار به زیان ما باشد،روشن است که مذاکره چیزی نیست جز مذاکره کردن در مورد شرایط تسلیم."

آیا موقعیت فعلی جنبش در کردستان و سطح مبارزات جنبش های اجتماعی و توده ای ما را در توازن قوای مناسبی برای مذاکره قرار میدهد؟ پر واضح است که جنبش در کردستان در توازن قوای مناسبی برای مذاکره قرار ندارد. ما نه در شهرهای کردستان شاهد یک جنبش اعتراضی توده ای هستیم که رژیم را تحت فشار سیاسی قرار داده باشد و نه یک جنبش مسلحانه نیرومند که تداوم میلیتاریسم و حضور نظامی رژیم را با مشکل روبرو کرده باشد.اگر چنین است بنابراین این همه بحث و تئوری پردازی در مورد اصول ناظر بر امر مذاکره در این گفتگوی معین که قرار بود موضع کومه له در مورد مذاکرات اخیر احزاب ناسیونالیست را بیان کند خواسته یا ناخواسته در خدمت این قرار دارد که موضع انتقادی روشن و قاطع در مورد این مذاکرات مشخص و ضدیت آن با منافع جنبش انقلابی مردم کردستان و بویژه منافع کارگران و زحمتکشان کردستان را کند و بی اثرنماید. اگر بر این باوریم که این مذاکرات در خدمت نقشه های رژیم جمهوری اسلامی برای تضعیف جنبش انقلابی مردم کردستان قرار دارد، بنابراین باید قاطعانه آن را محکوم کرد و ماهیت آن را برای مردم روشن کرد،در حالیکه رفیق ابراهیم از محکوم کردن آن خودداری میکنند.

البته برای  احزاب بورژوا ـ ناسیونالیست که زیر لوای مبارزه برای رفع ستم ملی  غیراز شریک شدن در قدرت اهداف دیگری را تعقیب نمیکنند وحفظ مناسبات اقتصادی، سیا سی و اجتماعی موجود از اجزاء برنامه و استراتژی آنها را تشکیل می دهد،شرایط برای مذاکره دقیقا همان شرایط لازم برای حزب و جریان کمونیستی نمی باشد.این احزاب و نیروهای ناسیونالیست بنا به ماهیت طبقاتی که دارند همواره از گسترش مبارزات کارگری توده ای هراس دارند. بیگانگی این احزاب با خواسته ها و مطالباتی که کارگران و توده های مردم زحمتکش در کردستان برای آنها مبارزه می کنند و نگرانی از خیزش این نیروی اجتماعی که می تواند تداوم وضع موجود را با مخاطره روبرو سازد، همیشه زمینه ساز مماشات و سازش این احزاب و نیروها با دولت مرکزی است.برای احزاب دموکرات کردستان ایران وحزب دموکرات کردستان و نیز دو شاخه ی سازمان زحمتکشان همین کافی است که جمهوری اسلامی سهمی برای آنها در قدرت سیاسی در کردستان به رسمیت بشناسد،آنگاه آنها نیروهایشان را در جهت پاسداری از نظام ومناسبات استثمارگرانه موجود بکار خواهند گرفت.همچنین  برای جریاناتی که فکر میکنند با هر حکومت جنایتکاری میتوانند همزیستی مسالمت آمیز داشته باشند،به این شرط که بتوانند در منطقه تحت حاکمیت خود، خود گردانی دموکراتیک با حفظ مناسبات طبقاتی موجود پیش ببرند وبه این ترتیب گویا به باور رفیق ابراهیم میتوانند به بسیاری از خواست های مردم کردستان تحقق بخشند!.در حالیکه کومه له برای برپایی مناسباتی در کردستان مبارزه میکند که با اهداف واستراتژی نیروهای ناسیونالیست در تضاد میباشد.کومه له خواهان برقراری حاکمیت شورایی واحزاب ناسیونالیست خواستار برقراری نظام پارلمانی میباشند.

در ادامه رفیق ابراهیم می گوید: "اگر ما نشانه های  معینی ببینیم، مثلاْ ببینیم که در نتیجه این تغییر توازن قوا فضای باز سیاسی در ایران بوجود آمده است،تمام تبعیدیان به ایران بازگردند،زندانیان سیاسی آزاد گردند،مطبوعات آزاد سر بر آورده اند،سازمان های مدنی مشغول کار وفعالیت میباشند، سازمان های کارگری،زنان وحفظ محیط زیست ومحافل ادبی وفرهنگی اجازه فعالیت داشته ونشو ونما نمایند.به طور کلی سانسور بر روی مطبوعات،تلویزیون وغیره برداشته شده است ورادیو وتلویزیون وتمام امکاناتی که در اختیار دولت قرار دارد در اختیار مردم هم قرار داده شود،آنگاه میتوانیم احساس کنیم که توازن قوا تغییر کرده است، بویژه اگر درجه ی میلیتاریزه بودن کردستان کم شده باشد، یعنی آن همه پایگاه و پادگان جمهوری اسلامی درهر  گوشه وکنار کردستان وجود نداشته باشد.اینها همه نشان میدهند که توازن قوا تغییر کرده است".

رفیق ابراهیم در حالی نشانه های تغییر توازن قوا را توضیح می دهد کهتجربه ی چهل سال حاکمیت  جمهوری اسلامی نشان داده است که فضای باز سیاسی،مطبوعات آزاد، فعالیت سازمان های مدنی، مبارزات کارگری  وغیره در مغایرت کامل با ماهیت این رژیم جنایتکار بوده است واگر توازن قوا در چنین شرایط مطلوبی قرار گیرد،میتواند به این معنی باشد که جمهوری اسلامی در سراشیب سقوط قرار گرفته است.همه شروط فوق در رابطه با رژیم جنایتکاری مطرح میشود که شرکت کنندگان مراسم اول ماه مه امسال،صرفاْبه دلیل شرکت در یک گردهمآیی به زندانهای طویل المدت وشلاق محکوم میگردند. ردیف کردن آن همه شرایط،در حالیکه کوچکترین توهمی در مورد پذیرش آنها متصور وموجود نیست به چه معناست؟.

رفیق ابراهیم در پاسخ به سئوال مجری برنامه که می پرسند منشأ آن شایعه در مورد مذاکرات که در ابتدا اشاره کردم، از کجاست و در این خصوص چه معلوماتی می توانید به مردم کردستان بدهید؟ میگویند: "این مسئله به یکسال ونیم قبل برمیگردد.در آن زمان سازمانی غیر حکومتی (NGO) ،فعال در کشور اروپایی معین با ما تماس گرفتند وگفتند که همانطوریکه شما مارا می شناسید،ما در سطح جهان فعالیت میکنیم برای حل مسالمت آمیز کشمکش های مسلحانه ومبارزه ای که در بین اپوزیسیون ها ودولت ها در جریان است.ما تلاش میکنیم که ظرفیت خود مان را در سطح تمام این اختلافات بالا ببریم .حالا آمده ایم با شما گفتگو کنیم،نه اینکه پیغامی داشته باشیم،یا هدف فوری ای تعقیب کنیم،اما میخواهیم چون سازمانی که از جانب دولت خودمان هم سپانسور میشویم این توانایی را در خودمان بوجود آوریم که اگر شرایط مناسبی بوجود آمدبتوانیم در اختلافات شما هم چون جاهای دیگر خدمتی بکنیم.ازما پرسیدند که نگرش وتحلیل شما در مورد چنین پروسه ای چیست؟گفتیم که بایستی بدانیم که اهداف فریبکارانه در پشت این مسئله وجود ندارد.اگر پیشنهادی که احیاناْ مطرح شود بایستی بدانیم که آیا توازن قوا آنچنان تغییر کرده است که شرایط برای گفتگو ومذاکره ای از این نوع بوجود آمده باشد." رفیق ابراهیم سپس ادامه می دهد و می گوید: "آنها بما گفتند که ما با نیروهای سیاسی دیگر فعال در کردستان صحبت میکنیم، نگرش وتحلیل آنها را میشنویم وبعداز آن تلاش میکنیم در یک نشست جمعی این بحث را مورد مذاکره قرار دهیم. ما برای شرکت در چنین نشستی اعلام آمادگی کردیم.آنها با مرکز همکاری نشست داشتند ،نمیدانم آنها دقیقاْ چه موضعی اتخاذ کردند ،اما میدانم که میخواستند پروسه را قدمی به جلو ببرند و تصور میکنم که این نهاد پیغام گفتگوهایشان را با ما وآنها به جمهوری اسلامی رسانده بودند.به همین خاطر در نشست دوم با ما پرسیدند که شما این شرایط را برای جمهوری اسلامی گذاشتید،شما چه کار میکنید؟ ما در جواب گفتیم که ما چیزی نداریم که به جمهوری اسلامی بدهیم، آنها هستند که بایستی حسن نیت خودشان را نشان بدهند!! ما از نیروهایمان برای حمله به جمهوری اسلامی استفاده نمیکنیم ،هر چند فعالیت نظامی به لحاظ استراتژیک از برنامه ما حذف نشده است".

رفیق جمال بزرگپور در مصاحبه با رادیو پیام کانادا میگویند:".. که ما میتوانیم نیروهای پیشمرگ را علیه جمهوری اسلامی بکار نگیریم وادامه میدهد که ما این پیام را از طریق نهاد میانجیگر فرستادیم( نقل به معنی).جنبش کارگری وجنبش های رادیکال اجتماعی دیگر توهمی به وجود ذره ای حسن نیت از جمهوری اسلامی ندارند ،بنابراین معلوم نیست که چرا چنین انتظاری از جانب رهبری یک جریان کمونیستی مطرح میگردد؟

همانطور که ملاحظه کردید رفیق ابراهیم میگویند که توازن قوا بهیچوجه برای شروع چنین پروسه ای آماده نیست،اگر چنین است مطرح کردن شروطی برای وارد شدن در پروسه ی مذاکره چه معنایی میتواند داشته باشد؟از جانب دیگر توازن قوا بین جنبش در کردستان وتوان نیروهای سیاسی فعال  در کردستان در شرایطی نیست که مذاکره وگفتگو را به جمهوری اسلامی تحمیل نماید،بنابراین اقدام رژیم برای نشست با نیروهای سیاسی توطئه گرانه وفریب کارانه است،با چنین ارزیابی چرا شرایط خودشانرا برای مذاکره پیشنهاد مینمایند؟سئوال این است که چرا علیرغم اینکه رفیق ابراهیم در حالی که شرایط را برای مذاکره نامناسب دانسته ووارد شدن در چنین پروسه ای را نادرست ارزیابی کرده اند،برای شرکت در جلسه ی مشترک با سازمان مورد نظر ونیروهای سیاسی مرکز همکاری اعلام آمادگی میکنند؟ ونیز چرا وارد دور دوم مذاکره با سازمان نروژی "نوریف" میگردند؟

نکته ای که در این جا میتواند مورد بحث قرار گیرد این است که با آگاهی به این امر که این سازمان نروژی تلاش داشته است که مقدمات گفتگو ومذاکره میان جمهوری اسلامی واحزاب فعال در کردستان را فراهم نماید ونتایج فعالیت هایشان این روند را اثبات میکند،آیا لازم نبود کومه له از همان ابتدا، شروع این پروسه را به اطلاع مردم کردستان وافکار عمومی برساند ودر این صورت، هم از احتمال توطئه وفریبکاری جمهوری اسلامی جلوگیری میکرد وهم امکان دخالت کارگران وتوده های ستمدیده در کردستان و نیروهای چپ وکمونیست را در این مسئله فراهم می آورد و از این طریق بار دیگر مسئول بودن کومه له  وپایبندی به سیاست ها و استراتژی خود را بهاثبات می رساند.ما در خصوص مخفی نگه داشتن مذاکرات در مقابل هیچ حکومت ونهادی مسئولیت نداشتیم،میدانستیم که در شرایط فعلی گفتگو ومذاکره با جمهوری اسلامی در جهت اهداف رژیم بوده ودهن کجی به مبارزات قهرمانانه کارگران،زنان ،معلمان ودیگر مردم آزادیخواه ومبارز ایران میباشد،در این صورت چرا از افشا ی مذاکرات ویا پیشنهاد این نهاد دولتی خودداری شد ؟

در بخش پایانی مصاحبه ی فوق ودر جواب اینکه چرا نشست وگفتگوهایتان را علنی نکردید؟ رفیق ابراهیم میگویند:"زیرا طرف سوم بطور جدی از ما خواستند که چنین نکنیم،به خاطر اینکه هنوز گفتگویی در میان نیست ومیخواهیم اگر ظرفیتی در این خصوص(یعنی مذاکره) وجود دارد از بین نرود. ما هم به احترام آنها وبا سابقه ای که از آنها داریم وانها را می شناسیم که در اختلافات نقاط مختلف دنیا واقعاْ تلاش کرده اند نقش مثبت ایفا نمایند.نقش دشمنی با هیچ طرفی انجام نداده اند،ما چنین نقشی ندیده ایم،ما این درخواست را از ایشان قبول کردیم".

متأسفانه در حالی که رفیق ابراهیم ماهیت نهاد نوریف را می شناسند، اما آنرا سازمانی که در اختلافات نقاط مختلف دنیا واقعاْ تلاش کرده اند نقش مثبت ایفا نمایند معرفی میکنند.رفیق ابراهیم چندین بار به این مهم که سازمان نوریف برای ایشان شناخته شده بود تاکید میکند وآنرا سازمانی غیر دولتی که البته از طرف وزارت امور خارجه نروژ حمایت میشود معرفی مینماید. در حالیکه این سازمان،نهادی زیر مجموعه وزارت امور خارجه نروژ بوده وماموریت انجام اقداماتی راکه در کشورهای مختلف انجام داده است از این وزارت خانه گرفته است.آیا رفیق ابراهیم میتواند یک نمونه ازنقش مثبت این نهاد میانجیگر را که به دستور و در راستای برنامه های وزارت امور خارجه نروژ ماموریت به انحلال کشاندن مقاومت های مسلحانه وانقلابی را انجام میدهد ،نشان دهد؟

زمانیکه مرکز همکاری نیروهای بورژوا ـ ناسیونالیست بیانیه رسمی صادر کرد، تلویزیون حزب کمونیست ایران مصاحبه ای با رفیق ابراهیم علیزاده ترتیب دادند.ایشان در ابتدای مصاحبه گفتند که:"وقتیکه مرکز همکاری بیانیه صادر کرد وتلویحاْ انجام مذاکرات را تایید کرد،ما اطلاعیه رسمی در این خصوص صادر کردیم.موضع کومه له در این مورد روشن بود". وادامه میدهد:"وقتیکه ما راجع به این سازمان که واسطه این قضیه بود،اطلاعات پیدا کردیم،متوجه شدیم که این سازمان همان سازمانی است که یکسال ونیم قبل بما مراجعه کرده بود.آن موقع،آن سازمان که یک نهاد غیر حکومتی است که از طرف وزارت خارجه ی یکی از کشورهای اروپایی سپانسور میشود.آنها به ما گفتند که همانطور که شما ما را می شناسید ما سازمانی هستیم که در کشمکش های مسلحانه که در گوشه و کنار دنیا در جریان است سعی میکنیم نقش میانجی ایفا کنیم وکار را برای طرفین آسان نمائیم،میخواهیم از نظرات احزاب فعال در کردستان در این خصوص آگاه شویم.ما در باره سابقه ی جمهوری اسلامی در مورد مذاکره با احزاب فعال در کردستان صحبت کردیم،اینکه هیچ گاه این امر برای این رژیم جدی نبوده است.آنها گفتند خوب،اما از لحاظ نظری شرایط شما برای قبول مذاکره با جمهوری اسلامی چیست؟ ما گفتیم که اولاْ تمایل جمهوری اسلامی برای مذاکره بطور علنی از زبان مسئولین بالا وشناخته شده دستگاه حکومتی اعلام شود»وطبعاْ شروطی را که در مصاحبه اول بیان داشتند تکرار میکنند و«ادامه میدهد که بدون عملی شدن این شروط ،هر نوع تمایلی از جانب جمهوری اسلامی چیزی جز یک توطئه کوتاه مدت نیست.آنها رفتند ودیگر آنها نه دنبال شرکت ما درجلسه مشترک با احزاب دیگر را که خود پیشنهاد کرده بودند گرفتند ونه دنبال این را گرفتند که ببینند آیا آن شرایطی که ما برای مذاکره با جمهوری اسلامی اعلام کرده بودیم،آیا تامین هست یا نیست.آنها مارا از کل قضیه کنار گذاشتند".

در این مصاحبه رفیق ابراهیم به دور دوم گفتگو با این سازمان که در مصاحبه اول به آن میپردازد ودر اربیل انجام شده بود،اشاره نمیکند.معلوم نیست چرا رفیق ابراهیم منتظرند که آنها در مورد تامین بودن یا نبودن شرایطی که ایشان برای مذاکره اعلام کرده بودند ،پاسخ دهند.

رفیق ابراهیم در بخشی دیگر ازاین مصاحبه در خصوص موضع کومه له در قبال مذاکره میگویند: "قبل از هر چیز این را بگویم که مذاکره با رژیم بطور دائم وروزمره در سطح جامعه در جریان است.مثلاْ نمایندگان کارگران با هیئتی از طرف صاحبان ومدیران کارخانه گفتگو میکنند بنابراین مذاکره کردن با دشمن یک چیز عادی است".

رفیق ابراهیم با این گفته ها و مقایسه در واقع می خواهد مذاکرات پنهانی مرکز همکاری نیروهای ناسیونالیست در کردستان با رژیم را یک امر عادی و مشروع جلوه دهد. در حالی که رفیق ابراهیم بهتر از ما می داند که مذاکره کردن نمایندگان کارگران با صاحبان کارومدیران کارخانه ها که بخش جدائی ناپذیری از همان مبارزه روزمره کارگران است و با دخالت مستقیم خود کارگران انجام می گیرد با مذاکره پنهانیمرکز همکاری نیروهای سیاسی که عملا در خدمت نقشه های فریبکارنه رژیم جمهوری اسلامی قرار دارد و ربطی به منافع مردم کردستان ندارد به هیچ وجه قابل مقایسه نیست.

 رفیق ابراهیم به سابقه مذاکرات کومه له با جمهوری اسلامی در سال های ۵۷ تا ۵۹ اشاره میکند،مذاکره هیات نمایندگی خلق کرد با جمهوری اسلامی را  به یاد می آورد،به مذاکره ستتدج و مریوان اشاره میکند.در حالیکه مذاکرات فوق در شرایط کاملاْ متفاوت ودر توازن قوای دیگری به رژیم جمهوری اسلامی تحمیل شده بودند.

رفیق ابراهیم میگویند: "کومه له سازمانی  نیست که کارش فقط افشاگری نیروهای دیگر باشد،کارش این باشد که اشتباهات نیروهای دیگر را افشانماید.بلکه وظیفه اساسی کومه له این است که جامعه کردستان را برای عملی ساختن برنامه حاکمیت شورایی در کردستان آماده کند".تاکید بر وظیفه ی اساسی کومه له برای بعمل در آوردن برنامه کومه له برای حاکمیت شورایی در کردستان بسیار بجاست اما تخفیف دادن سیاست مدون احزاب ناسیونالیست( مذاکره با رژیم در هر شرایطی)  به اشتباهی که کومه له وظیفه ندارد آنرا افشا نمایدسازش ومماشات با احزاب ناسیونالیست وپوشاندن ظرفیت آنها در ضدیت با منافع کارگران وزحمتکشان کردستان میباشد.

در پایان رفیق ابراهیم میگویند:"بعضی ها دلشان میخواهد یک قدری راجع به این مسئله تفرقه اندازانه اظهار نظر نمایند.این بخشی از تلاش های دشمن است.در واقع من میخواهم به بینندگان عزیز تلویریون حکا وهم چنین به رفقای خودمان که صدای مرا میشنوند،این اطمینان خاطر را بدهم که این پروسه در مجامع رسمی حزبی،در کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران،در کمیته ی اجرایی ودر کمیته مرکزی کومه له  مورد بحث قرار میگیرد،مورد بحث قرار گرفته وراجع به آن در مجامع رسمی تصمیم گیری شده و اتفاق نظر در این زمینه وجود داشته است.در همان روزی که این سازمان،این مسئله را مطرح کرد، حقیقتش این است نه کمیته اجرایی،نه کمیته مرکزی کومه له ونه کمیته مرکزی حزب برایشان یک مسئله ی جدی نبود.واقعاْ هم جدی نبود .حالا پنهان ازما ودور از ما،درمناسباتی  به یک مسئله جدی تبدیل شده وآنرا به یک مسئله برای مشغله همه تبدیل کرده اند ،این موضوع دیگری است".

در رابطه با بخش آخر گفته های رفیق ابراهیم لازم است تأکید کنم  که در طول دو سال اخیر که این مسئله مطرح شده است من عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران بوده ام ،دراین مدت در هیچ نشست جمعی کمیته مرکزی گزارشی در این خصوص به کمیته مرکزی حزب ارائه داده نشده است.برای من غیر قابل تصور است که مسئله ای با این تفاصیل که در چند برنامه ی تلویزیونی سعی شده است توضیح داده شود،در نشست وسیع کمیته مرکزی مطرح شود،اماهمه به آن لبیک گویند واز هیچ شخصی واکنشی دیده نشود.

 

من البته از چگونگی مطرح شدن این مسئله وگزارش آن به کمیته ی اجرایی حزب اطلاع  ندارم، اما از آنجایی که رفیق صلاح مازوجی عضو کمیته اجرائی در یک میز گرد با شبکه تلویزیونی دمکراسی شورائی این مسئله را چنین توضیح دادند :"حدود یک سال و نیم پیش یک سازمان به اصطلاح غیر دولتی نروژی به نام اختصاری نورف که در واقع زیر مجموعه وزارت خارجه نروژ است از رفیق ابراهیم علیزاده در موقعیت دبیر اول کومه له در خواست ملاقات می کنند. با توجه به این درخواست، این ملاقات که رفقای رهبری حزب(منظور رفیق صلاح به احتمال زیاد کمیته اجرایی حزب است، زیرا این مسئله به کمیته مرکزی حزب گزارش نشده است)، و رهبری کومه له هم در جریان آن بودند در آلمان انجام گرفت. در این ملاقات بر اساس گزارشی که رفیق ابراهیم به کمیته اجرائی ارائه داد این سازمان ضمن معرفی خود هدف خود را ارزیابی ظرفیت های خود در زمینه اعتماد سازی بین کردها و دولت مرکزی اعلام می کند و جویای ارزیابی ما از اوضاع سیاسی ایران می شوند. رفیق ابراهیم در مورد اوضاع سیاسی ایران و تاریخچه مناسبات مردم کردستان با جمهوری اسلامی صحبت می کند. بعد از این صحبت ها سازمان نروژی سئوال می کند که آیا ما می توانیم تصور کنیم که با جمهوری اسلامی مذاکره ای انجام بگیرد. رفیق ابراهیم میگوید، نه هیچ زمینه ای برای مذاکره وجود ندارد، نه جمهوری اسلامی در این وضعیت است و نه ما در موقعیتی هستیم که مذاکره را به رژیم تحمیل کنیم. ببینید این جوهر بحث هایی بوده که رد و بدل شده و با توجه به جواب ردی که به مذاکره داده شده بود، نه موضوعیت و نه هیچ ضرورتی داشت که این موضوع علنی بشود.

یک سال بعد از این ملاقات، حدود شش ماه پیش بار دیگر همین سازمان نروژی در اربیل کردستان عراق با رفیق ابراهیم ملاقات می کنند. این بار بطور مشخص مسئله مذاکره را مطرح می کنند و تاجایی که من شنیدم و رفیق ابراهیم به کمیته رهبری کومه له گزارش داده بود در این ملاقات هم به پیش نهاد مذاکره جواب رد داده می شود و رفیق ابراهیم می گوید جمهوری اسلامی تا خواسته مذاکره کند یا توطئه ای در سر داشته یا اهداف فریبکارانه ای تعقیب کرده است و ما زمینه ای برای مذاکره نمی بینیم. به  اعتبار همین موضع و پاسخ ها،  کادر رهبری حزب و کومه له هیچ مذاکره ای را از مردم پنهان نکرده اند و این ادعا که گویا رهبری حزب و کومه له از یک سال ونیم پیش در جریان این مذاکرات قرار داشته اند درست نیست. چون کادر رهبری حزب و رهبری کومه له در جریان پیغام هایی که بین دو شاخه حزب دمکرات و دوشاخه سازمان زحمتکشان که با رژیم رد و بدل شده اند قرار نداشته یا از هیچ کدام از نشست های آنها با رژیم خبر نداشته تا مردم را در جریان آن قرار دهد. ما هم مثل شما وقتی خبر این مذاکرات پنهانی در شبکه های اجتماعی انعکاس پیدا کرد از موضوع با خبر شدیم.امیدوارم با این توضیحات این سوء تفاهم که برای بعضی ها پیش آمده که گویا رهبری حزب و کومه له در جریان مذاکرات قرار داشته اند و از مردم پنهان کرده اند بر طرف شود".

این اظهاراترفیق صلاح در مغایرت با گفته های رفیق ابراهیم میباشد که می گوید:" این مسئله (یعنی مذاکره) به یکسال و نیم قبل برمیگردد"، و یا در ادامه رفیق ابراهیم تأکید می کند که:"آنها(منظور سازمان نروژی است) با مرکز همکاری نشست داشتند،نمیدانم آنها دقیقاْ چه موضعی اتخاذ کردند ،اما میدانم که میخواستند پروسه را قدمی به جلو ببرند و تصور میکنم که این نهاد پیغام گفتگوهایشان را با ما وآنها به جمهوری اسلامی رسانده بودند".

رفیق ابراهیم درمصاحبه با تلویزیون روداو ،در پاسخ به پرسش مجری برنامهمبنی بر اینکه آیا از جانب دیگر احزاب کردستان در باره پیوستن به جریان مذاکره به شما صحبت شده استپاسخ میدهند:"بله تا حدودی صحبت شده است وما ملاحظه وانتقاد خودمان را هم به آنها تقدیم کرده ایم،اما بهتر است که جزئیات از زبان خودشان شنیده شود واز آنچه آنها به ما گفته اند بر می آید که طرف برنده در این گفتگوها جمهوری اسلامی بوده است و ادامه میدهد که ما موافق مخفی نگهداشتن مسئله نبودیم اما به سازمان نروژی گفتیم به این دلیل که شما نمی خواهید علنی شود ما این را رعایت میکنیم تا پروژه گرفتار مشکل نشود".لازم به یاد آوری است که مصاحبه با روداو قبل از تایید رسمی مذاکرات از جانب مرکز همکاری بوده است.

این تناقضات نشان می دهد که رفیق ابرهیم به کمیته اجرائی حزب هم همین اندازه گزارش داده که مسئله را جدی نگیرند در غیر این صورت دلیلی وجود ندارد که ارگان رهبری حزب نسبت به این مسئله بی توجه باشد.

در آخر باید بگویم که دشمن نامیدن منتقدین از جانب رفیق ابراهیم،که تقریباْ اکثریت احزاب و سازمان های کمونیست،حتی آنها راکه در قطب نیروهای چپ وکمونیست متحد حزب کمونیست ایران هستند،شامل میشود ونیز بسیاری از فعالین کمونیست منفرد که به مواضع کومه له در خصوص مذاکره انتقاد داشته اند بسیار نادرست بوده ومیتواند نشان از تلاش برای جستجوی دوستان دیگری غیراز کمونیست ها برای کومه له باشد،اینرا به وضوح در ۲ـ۳ سال اخیرشاهد بوده ایم.

احمد عزیزپور

۴ آگوست ۲۰۱۹




Gozareshgar
info@gozareshgar.com