11.08.19 17:50 Alter: 9 days

ندای سبز: شعری از آرمان روشن

Kategorie: Meldungen Links

 

                                                   " ندای سبز"

 

 

  اینجا

                       بر یال چپ شیری کهکشان!

                                                   منظومه خورشیدیم

                                                                        با سیارگان دوار

                                                                                               که زمین مادر من است.                                                                                             

 

تاریخ، بی شمار هزارگان شده است!

                                     تا من امروز

                                                           در پهنه سبز آن

                                                                                        به ردای انسان درآیم.

نشسته ام بسیار به شمارش مردگان

                                     به آرزوی ارزش زندگان

                                             

ولی ...  هیهات من به رهایی و برابری

                                                        هیهات من به مردگان بسیار در قالب زندگان دهان باز

                                                                                                   هیهات من به استثمار انسان از انسان است.

آه از خون ندای سبز

                                آه از امید لمیده در گور خاوران

                                                         و آه از تلاش پوچ تاریخ ناخوانده پدران

وای بر کودک پریشان دروازه غار

                            و دریغ از پیچ بلند مساوات

                                                            وای بر دختر تن سوز اسید زیبایی

                                                                                                   و دریغ بر اعتصاب فشافویه

                             یاوه می گویم که جوان من در لابلای بلای اعتیاد

                              صدا را

                                                   واژه را

                                                   و فریاد را

                                                                                 و ترا را دود کرده است.

 

چشم من از تکدی پدر

                        چشم من از تنهایی مادر

                                          چشم من از بسیاری حرص

                                                            چشم من به غربت فرزند زمین خون است.

          و تو در آهنین قفس

                           او در تجربه زیست

                                                                                 مدام گریبان تنهایی  "من" را فشرده اید.

 

 

آ.ر

05/08/2019

 




Gozareshgar
info@gozareshgar.com