11.06.19 23:03 Alter: 9 days

قربانیان سیل افغانستان و اشغالگران

Kategorie: Meldung Rechts

 

 

سال جاری سال مصیبت باری برای مردم تحت ستم افغانستان بوده است. بر اساس گزارش سازمان ملل سیل در افغانستان در سال روان تا کنون ۸۰ نفر را کشته ، ۴۲ هزار نفر را آواره کرده است و بیش از ۱۶۳ هزار نفر در سراسر افغانستان از آن صدمه دیده‌اند.البته منابع دیگر رقم کشته شدگان سیل تا کنون را صد و پنجاه نفر و رقم خسارات وارده به واحدهای مسکونی را٢۷۰۰۰ اعلام کرده اند. به نظر می رسد که پایانی بر  این سیل ها در سال جاری نیست. در اوایل هفته پیش در ولایت سمنگان در شمال افغانستان در نتیجه بارش شدید باران و جاری شدن سیل در این ولایت دو نفر کشته و صدها خانه ویران شدند. سخنگوی والی سمنگان محمدصدیق عزیزی، به روزنامه «هشت‌صبح» گفت، پس از چاشت روز یکشنبه ( دوم ژوئن/جون)  به دنبال باران شدید در شهر ایبک، مرکز ولایت سمنگان و برخی از ولسوالی‌های این ولایت، سیل شدید جاری شد که بر اساس بررسی‌های ابتدایی، ۴۰۰ خانه مسکونی و ( بسیاری) زمین‌های زراعتی تخریب شدند. وی اضافه کرد که ولسوالی‌های دره‌صوف بالا، خرم و سارباغ و حضرت سلطان از این سیل به شدت متضرر شده اند. به گفته او سیل بیشتر در شهر ایبک، مرکز ولایت سمنگان آسیب رسانده است. کارته سبز، کارته مامورین، خواجه محمدولی و آیینه‌چه در شهر ایبک از ساحاتی است که در جریان سیل روز یکشنبه بیشترین آسیب را دیده است.

در سال روان ولایت‌های فاریاب، جوزجان، سرپل و بلخ در شمال، هرات و بادغیس در غرب وکابل پایتخت افغانستان شاهد باران‌های شدید و جاری شدن سیل های تباه کن کم سابقه ای، بوده است که به گزارش سازمان ملل به دلیل بارش برف در فصل زمستان نگرانی از جاری شدن سیل بهاری همچنان وجود دارد.

افغانستان به دلیل اقلیم ویژه‌ای که دارد کشوری سیل‌خیز به حساب می‌آید.از۳۴ولایت افغانستان٢۱ ولایت آن در مقابل سیل و رانش زمین از آسیب‌پذیری بیشتری برخوردارند و در ولایت‌های شرقی و شمال‌شرقی خطر این حوادث بازهم بیشتر است. از اواخر ماه فوریه/فبروری هر سال به دلیل آب شدن برف‌ها و باران‌های بهاری، در مناطق مختلف این کشور سیل جاری شده و تا ماه ژوئیه/جولای ادامه می‌یابد.

چرا سیل های معمولی می توانند آثار مخربی با چنین ابعادی بر جای بگذارند و تا این حد قربانی بگیرند؟ واقعیت این است که مردم خود به تنهایی باید در مقابل این سیل ها بایستند. دولت و مسئولین و اشغالگران که ادعای کمک به مردم افغانستان را دارند هیچ گونه کمکی را ارائه نداده اند و هیچ گونه کمکی را به تغییر ساختار و یا ایجاد موانع ایمنی برای مردمی که در معرض سیل های مهلک قرار دارند نکرده و نمی کنند.

نیروهای اشغالگر به فکر منافع اشغالگرانه و جهانی خود هستند ودولت مزدورافغانستان، طالبان ، داعش ودیگرباند های دهشت افکن، به فکر تحکیم موقعیت خود وغارت وچپاول دارایی های ملی ومعامله گری باکشورهای خارجی هستند. برای آنها مردم فقیر، خانه بدوش سیل زده ی افغانستان پشیزی ارزش ندارند. کوشش وتقلای ارگانهای دولتی برای جلب کمک های خارجی «بشر دوستانه» بیشتر به خاطرآبادکردن خانه وبارگاه شخصی و رونق گرفتن بیشترکاروکاسبی شان است نه کمک به مردم سیل زده.

به گفته یک نفر از اعضای خانواده یکی ازقربانیان سیل ، پولیس محلی وجوانان محل به کمک سیل زده گان شتافته وبچه های خردسال وافراد مسن را از زیرآوار، بیرون آورده اند. او در حالی که می گریست گفت :"امر امرخداوندوآزمایش ما بنده گان است و ما بنده گان گناهکارباید تسلیم به امرخداوند باشیم. مردم پریشان وآواره شده اند خدا بداد آنها برسد. کفش ولباس وتمام وسایل خانه ی آنها در زیر خاک وگل مدفون و زمین های زراعتی وکشتزارها نابود، گردیدند. هیچکس به جز خدا نیست که به داد ما برسد. ما چه گناهی کرده بودیم که به این روز افتادیم."

همواره چنین بوده است. وقتی حادثه واتفاق ناگواری در افغانستان و دیگر کشور های اسلامی رخ می دهد، ملا وآخوند ها، آن حادثه را به امر خداوند ومعصیت بنده گان گناهکار نسبت می دهند. نیروهای غارتگر ودولت مزدور بشمول ملا وآخوندهای طماع که در لحظه ی بیان این مطلب هم به فکر چپاول مردم اند ازین حوادث جان سالم بدربرده ومبرا می شوند.

 گرچه سیل یک حادثه طبیعی است اما عامل ومسبب اصلی خسارات جانی غمانگیز وناگوار وارده به مردم نیروهای اشغالگر ودولت دست نشانده افغانستان هستند . آنها که ادعا دارند بخاطر نجات مردم افغانستان از فقر ومصیبت کشور را به اشغال خود درآورده اند و تا کنون میلیارد ها دالر را هزینه کرده اند، باید پاسخ دهند که برای جلوگیری از سیل ورانش زمین که سالانه جان دههانفر را گرفته وباعث آواره گی وخانه بدوشی ده ها هزار نفر از این مردم بی دفاع می گردد، چه کرده اند و چه پلان ها وبرنامه هایی را روی دست گرفته اند. اقلیم افغانستان که عوض نمی شود. بارندگی وجاری شدن سیل ورانش زمین بخشی از واقعیت جغرافیای این سرزمین است. واقعیت اینست که میلیارد ها  دالر برای سلاح به منظور کشتار مردم  و برای پیشبرد جنگ و حفظ منافع اشغالگران هزینه می شود. اما ساختار  افغانستان و موقعیت مردم افغانستان در اثر جنگ هایی که اشغالگران و بنیادگرایان به مردم و کشور تحمیل کرده اند به مراتب بدتر از گذشته است. آواره گی مردم افغانستان دلایل بسیار دارد که اشغالگران و متجاوزین مقصرین اصلی آنند. آنها نه تنها  جنگ های خانمانسوزی را بر مردم افغانستان تحمیل کرده اند بلکه قدرت ایستادگی  آن را در برابر سیل و فجایع طبیعی در اثر همین جنگ ها بشدت کاهش داده اند و مردم مجبور به رها کردن سرزمین خود می شوند.

آواره گی وخانه بدوشی مردم افغانستان با کودتای هفت ثور۵۷ وضرب وشتم کارگران وزحمتکشان کشورتوسط باند های «خلق» وپرچم وسپس نیروهای اشغالگر روسی ومتحدین اش، بیشتر گردید. در آنزمان مزارع واموال ومواشی مردم مورد حملات وحشیانه ی نیروهای هوایی وزمینی ، قرار گرفته ونابود می گردید وتعداد باقیمانده ی مردم با دست خالی آواره ی کوه ها وبیابانها گردیده ویا به کشورهای همجوار متواری می گردیدند. روند فرار ومتواری شدن مردم رنجدیده ی افغانستان از آنزمان تا کنون که کشور در اشغال نیروهای آمریکایی وشرکاء قرار دارد، ادامه داشته وتلفات آن بی شمار وخسارات آن سر به میلیاردها دالرمی زند.

این است نتیجه اشغالگری و در اسارت بودن کشور ومردمان آن. حقیقت آنست که مردمان ایران که اکنون در تیررس نیروهای امریکایی وشرکاء قرار دارند وتکنوکرات ها وشاه پرستان که برای آنان حورا می کشند، می توانند دچار چنین سرنوشتی شوند. امریکا اگر به ایران هم بیاید برای کنترل، و منافع جهانی خود می آید و نه به خاطر مردم ایران. آنها و نمایندگان آنها فرق ماهوی با جمهوری اسلامی نخواهند داشت آنها همان دو نیروی پوسیده هستند که دشمنان مردمان ما می باشند. همانگونه که در افغانستان مشاهده می کنیم، مردم ستم دیده در مقابل فجایع طبیعی شکننده اند و اشغالگران و مرتجعین دست نشانده آنها و بنیادگرایان در فکر موقعیت و منافع خود می باشند.

مبارزه برای جهانی بدون مرز ( افغانستان – ایران)

جوون / ژوئن٢۰۱۹

Web site: www.ri-awwb.org

email.awwb.pm@gmail.com

Factbook.com/riawwb

 

 

 




Gozareshgar
info@gozareshgar.com