12.07.10 12:14 Alter: 7 yrs

انسان و چشم هایش - خوشه های آواز از حسن حسام

Kategorie: Nachricht

 

 

آه ای ستاره

بخت دوباره

ای نقطه نور !

دیدی تو از دور

در ره سواری

افتاده از زین؟

اسب سیاه اش

            خونین و مالین

سر پیش و خاموش

                 افتاده از جوش

خود را رسانده

تا مرکز ده؟

×××

آه ای ستاره

بخت دوباره

دیدی؟

دیدی تو از دور ...

 

 

البته نه

      افسوس

             افسوس

تو نقطه ی نوری و بس

                        چشمی نداری!

چشمی نداری تا ببینی

                     ای ستاره

وز تلخی اش

تلخی به جان گیری و جانت را

                                بباری

مانند باران های یک ریز

                            بهاری

×××

 

سهم من است این جور دیدن

                               ای ستاره

می بینم

        و می خواهم

                    و می بارم از درد

چون ابر باران زای پائیزان بی گاهان

×××

 

سهم من است این

                   آری

                      آری

                         ای ستاره

در هجر

         در دیدار

در خواب و بیداری

دیدن,

     و پیچیدن به خود از درد!

 

سهم من است این

                  ای ستاره

ای

   نقطه ی نور 

               خاموش روشن!


Gozareshgar
info@gozareshgar.com