14.11.21 21:45 Alter: 15 days

ترجمه یکی از فعالین چپ در وین: "تاریخچه مختصری از جنبش زنان اتریش"

Kategorie: Meldungen Links

 

 

-        منشاء و فعالین جنبش بورژوازی زنان -

در اتریش کارولین فون پرین (Karolin von perin)  یکی از راهگشایان جنبش بورژوازی زنان است. او در سال 1848 "انجمن دمکراتیک زنان وین" را پایه گذاری کرد که هدف آن صرفا همیاری و برآورد خواسته­های صنفی نبود بلکه گسترش و توسعه اصول دمکراتیک در تمامی محافل زنان و برابری آنان درحوزه جامعه و تعلیم و تربیت بود. بعد از سرکوب انقلاب 1848  هرگونه فعالیت سیاسی ممنوع گردید کارولین پرین دستگیر شد و اموال خود را از دست داد و حتی سرپرستی فرزندانش از او سلب گردید وبالاخره با برقراری استبداد مطلق  پیشروی جنبش زنان دهها سال به عقب افتاد.

بحران­های اقتصادی سالهای 60 قرن نوزده­ام(1860) به این تفکر دامن زد که آموزش دختران نمی­تواند منجر به آمادگی شغلی مناسب برای نوباوگان باشد. و برای اینکه زنان بورژواز امکانات درآمد <شرافتمندانه­ای> داشته باشند «انجمن کسب و پیشه زنان وین» تاسیس گردید و مدارس خیاطی، بافندگی و تامین ادامه تحصیل و حتی" مدارس بازرگانی زنان" ایجاد شد ولی هنوزامکانات شغلی زنان در حوزه­های تربیتی کودکان و پرستاری محدود بود.

جنبش پرولتاریائی زنان

درجنبش پرولتاریائی زنان، زنان خود را مواجه با استثمار و تبعیض دو گانه توسط رفقای مرد خود می­دیدند در حقیقت تعداد زیادی از سوسیال دمکرات­ها خواستار ممنوعیت کار برای زنان بودند- با این استدلال که 1- کار زنان، دستمزد را کاهش می­دهد چون زنان برای کار برابر، نصف دستمزد مردان را دریافت می­کردند و اینکه گویا کار در بیرون با طبیعت زنان در تضاد است. در مقابل مدافعین حقوق زنان استقلال اقتصادی زنان را پیش­شرط رفع ستم برآنها و استثمارزنان می­دانستند. باید بخاطر داشت که هنگام تاسیس حزب سوسیال دمکرات کارگری از شرکت زنان نماینده در جلسه جلوگیری شد و از شرکت تنها نماینده زن - آنا آلت مَن - (Anna Altmann)هم  با این استدلال که زنان هنوز برای اینکار آمادگی ندارند در این جلسه جلوگیری شد.

در دومین اجلاس حزب سوسیال دمکرات اتریش در سال 1891 خواست زنان که شرکت زنان کارگر در «اتحادیه­های سازمان­های حرفه­ای» بود توسط حزب رد شد و بدین­گونه زنان نماینده  مجبور شدند تدارک اولین کنفرانس رایش زنان را در دهم آوریل بدون اجازه مراجع حزبی فرا بخوانند. ـ ترز شلسینگر(Theres Schlesinger)  یکی از زنان سوسیال دمکرات سخنرانی افتتاحیه  را آغاز کرد. او گفت:<حتی درون یک حزب انقلابی هم گهگاهی محتاج به انقلاب است>

یکی از خواست­های مرکزی اولین کنفرانس  زنان تحقق حق انتخاب زنان بود. ولی زنان سوسیالیست در سال 1905 بدلایل تاکتیکی از خواسته­شان که در برنامه وین در سال 1901 گنجانده شده بود، یعنی حق انتخاب از 20 سالگی بدون مقاومت، موقتا منصرف شدند، برای اینکه حق انتخاب عمومی مصوبه  سال 1907 برای مردان رامیسر گردانند.

در سال 1893 در –گومپن دورف- (Gumpendorf)  700 زن سوسیالیست یک اعتصاب کارگری را سازماندهی نمودند و به اجرا درآوردند و سه هفته تمام علیه شرایط ناهنجار کاری دست به تظاهرات زدند. در همین زمان اعتراض کارگران زن  در کارخانجات نساجی نیویورک که در یک اعتصاب چهارماهه علیه دستمزد­های ناچیزآغاز شده بود، بسرعت تبدیل به نمادی برای جنبش کارگری زنان شد. زنان نیویورک که با بچه­ در بغل، درمقابل سبعیت پلیس مقاومت کرده و تسلیم نشدند  پیروز این اعتصاب بودند. بطوریکه در دومین کنفرانس زنان سوسیالیست که در سال1910 درشهر گپنهاک(Kopenhag) برگزار گردید بنا به پیشنهاد- کلارا سِتکین- (Clara Zetkin)  هر سال روزی  در ماه مارس بنام «روز مبارزاتی زنان» برای کسب حقوق آنها و تمامی انسانها و حفظ صلح تعیین گردید.

در 19 مارس 1911 بمناسبت روز زنان اولین تظاهرات و جلسات زنان در دانمارک، آلمان، اتریش و سوئیس و در آمریکای شمالی برگزار شد بطوریکه موفقیت آن خارج از انتظار بود. در این گردهم­آئی­ها که خواسته  آن  حق انتخاب زنان بود بیش از یک میلیون نفر، بخصوص زنان شرکت داشتند. بطوریکه در بعضی ازاین جلسات بعلت کمی جا و شرکت وسیع زنان، مردان می­بایست جلسه را ترک گفته و جای خود را به زنان می­دادند.

در اتریش هم سوسیال دمکراسی سیاست تائید جنگ را دنبال نمود و قول و قرار­های  سیاست­های ضد جنگی را زیر پا گذاشت. در اینجا باز هم زنان بودند که به  مخالفت با جنگ برخاستند. در این باره رئیس انجمن « کمک­رسانی سرخ و کمونیست »- مالکه شور- (Malke Schorr) که همراه با – آنا اشترومر(Anna Ströhmer)   از سازماندهندگان اعتصاب بودند در خاطرات خود می­نویسند:

"هنگام جنگ چندین بار به خانه کارگری در ناحیه- فاوریتن- (favoriten) رفتم و مشاهده کردم «زنان مخالف جنگ» تجمع کرده­اند و آکسیون­هائی را تدارک می­­بینند. در این زمان برگزاری روز جهانی زن هم همانند دیگر فعالیت­های سیاسی مورد سرکوب قرار می­گرفت و ممنوع بود.

اولین روز جهانی زن هنگام جنگ با شعار "آزادی و صلح" که منجر به پیروزی انقلاب روسیه شد برگزار گردید. این شعار که شعار زنان اتریش هم بود، در حرکت­های انقلابی زنان مترقی سهم بسزائی داشت.

بعداز پایان جنگ جهانی اول حق انتخاب عمومی زنان و هشت ساعت کار در روز در اتریش به مرحله اجرا درآمد. در 16 فوریه 1919 زنان برای اولین بار بعنوان نماینده  وارد مجلس شدند ولی خواست­های آنها یعنی: دستمزد مساوی در برابر کار برابر و یا قانونی کردن حق سقط جنین تحقق نیافت. بعداز ایجاد حزب کمونیست اتریش (KPÖ) جنبش زنان پرولتر قدرت یافت. زنانی مانند -اِلفریده فریدلندر- (ٍElfriede Friedländer) -هیلدِ ورتهیم  (Hilde Wertheim)، ایزار اشتراسر(Isar Stresser) با آنا گرون(Anna Grün) و آنا اشترومر(Anna Strommer) که بعضا به کمیته مرکزی تعلق داشتند برای تحقق حقوق زنان و انقلاب پرولتاریائی فعالانه مبارزه می­کردند.

مسئله­ای که تا کنون در جنبش سوسیال دمکراسی زنان به آن توجه زیادی نشده است این بود که اشترومر(Strömer) مسئول روزنامه زنانی بود که بعدها تحت نام< زن کارگر> بعنوان نشریه­ای مستقل به چاپ می­رسید.  زنان پرولتاریا در مبارزات فوریه 1934 – علیه به قدرت رسیدن فاشیسم اتریشی(Austro Faschismus) و همچنین در جنگ داخلی اسپانیا بعنوان پرستار فعالانه شرکت کرده و سهم خود را در مبارزه علیه فاشیسم ادا نمودند. در سال 1938 زنان  زیادی بخاطر بروز فاشیسم المان مجبور به مهاجرت شدند. آنها در تبعید برای اتریشی آزاد و سوسیالیستی مبارزه می­کردند. تعداد زنانی که در جنبش مقاومت علیه «ناسیونال سوسیالیسم»- حزب فاشیستی شرکت داشتند کم نبودند آنها مورد تعقیب قرارداشته و هزاران  نفر از آنها به زندان انداخته شدند و یا روانه اردوگاههای کار اجباری  شدند و صدها نفر از آنها محکوم به اعدام گردیدند. متاسفانه خاطرات کمی از این مبارزین زن بجا مانده­است.

هدی اوراخ ( Hedi Urach) ، هرمینه یورزا (Hermine jursa) آنی هایدر(Anni Hader) ، مِلا ارنست (Mela Ernst) مالی فریتز(Mali Fritz) مارگارت شوته لیتوسکی (Margarete Schütten Lithozky) آنا گرون (Anna Grün) ایرما شواگر(Irma Schwager) روزا هوفمان (Rosa Hofman) وغیره از جمله آنها بودند. از آنجائیکه بخش بزرگی از آنها کمونیست بودند این مبارزین عمدا به طاق نسیان سپرده شده­اند.

فاشیسم بعنوان شکلی ارتجاعی ازحاکمیت  سرمایه­داری تمامی دست آوردهای مبارزاتی زنان را پایمال نمود و زن را به ماشینی برای باز تولید نیروی کار تقلیل داد. و دیگر اینکه بخاطر شرکت مرد­ها در جبهه­ها،  زنان بار دیگر درجنگ و در تولیدات لوازم جنگی و دیگر مسئولیت­های اجباری به کار گمارده شدند.

وضعیت اقتصادی زنان بعد از 1946

در سال1953 پارلمان اتریش «میثاق 100» اداره کار بین­المللی را تصویب نمود که موفقیتی برای جنبش زنان بود.طبق این میثاق دستمزد باید بدون در نظر داشت جنسیت طبق کاری که انجام می­شود پرداخت شود. ولی مقایسه دستمزد مردان و زنان هنوز این اختلاف را نشان می­دهد. زنان بطور متوسط 40% کمتر از مردان مزد دریافت می­کردند. وزیر قبلی زنان خانم دوریس بورس(Doris Bures) دلیل این اختلاف مزد را انتخاب نادرست شغل از طرف دختران مانند آرایشگری و یا فروشندگی ارزیابی می­کند؟!.

در حالیکه 5% مردان نصف روز کار می­کنند 3/1 زنان شاغل نیمه روزی­اند. حقوق بازنشستگی زنان تقریبا نصف مردان است. بغیر از زنانی که دارای کار دولتی هستند/توضیح مترجم. در حالیکه جذب زنان به بازار کار روزبروز بیشتر می­شود و اگر زنان در حین قرارداد کاری خودشان را بیمه کنند به نسبت آن حقوق بازنشستگی کمتری می­گیرند و در صورت فسخ قرارداد هیچ حقی برای دریافت حقوق بیکاری ندارند. چون در این موردحقوق همسر ملاک عمل قرار می­گیرد- البته این موضوع در مورد مردان هم صادق است ، طبق قانون هر خانواده اگر بیش از1400 یورو در آمد داشته باشد هر عضو خانواده که کارخود را از دست بدهد مزدی دریافت نمی­کند مگر دوره 6 یا یک ساله بیکاری که ربطی به سن ندارد. /توضیح مترجم. اصولا زنان زیادی در آمار بیکاری قید نشده­اند. آنها چیزی دریافت نمی­کنند و بدین ترتیب در اغلب موارد از کمک­های اضطراری محرومند چون در این مورد حقوق همسر ملاک قرار می­گیرد.   

در حوره­های تحصیل و ادامه تحصیل زنان باید کمبود­های موجود را جبران کنند. طبق آمار موجود زنان بیشتر از مردان دوره تحصیل اجباری ابتدائی  را تمام کرده­اند و دیگر اینکه حقوق بیکاری به مردان بیشتر تعلق می­گیرد تا به زنان - وآنهم بخاطر این است که زنان کمتر حقوق می­گیرند در نتیجه حقوق بیکاری آنها هم کمتر است- توضیح مترجم. زنان بچه دار و زنان بالای 35 سال بسختی کار گیر می­آورند و زنان بالای 50 سال حتی به ندرت. درسومین کشور ثروتمند -اتحادیه اروپا- (EU) و هفتمین کشور ثروتمند جهان، زنان زیادی حق بازنشستگی شخصی ندارند، چون آنها تمام عمرشان کار کرده­اند- کارخانگی- ولی سال اشتغال کاری رسمی کمی با دریافت مزد داشته­اند. فقر، زنان را معمولا در سن پیری تهدید می­کند و آنها را در وابستگی اقتصادی به مردان نگاه می­دارد. برای زنان، با زبان مادری غیر آلمانی و بدون تابعیت اتریشی وضعیت زندگی بیشتر دردناک است. نباید فراموش کرد که رونق و افت اقتصادی و تولید ارزش اضافی از نیروی کار طبقه کارگر با پائین نگهداشتن دستمزد او تامین می­شود. این دستمزد هرچند برای مردان هم اندک است ولی برای زنان خیلی ناچیز است. این بدان معنی است که نه تنها برخورد به کارگران مرد غیرعادلانه  ولی با زنان بیش از حد ستمگرانه است . تبعیض در باره زنان کارگر ونیز کارآموزان و کارگران خارجی و غیره برای سرمایه­داران میلیارد­ها سود در بر دارد و برای حفظ این سود است که آنها کارگران را علیه هم تحریک می­کنند. بنابراین مبارزه علیه تبعیض نژادی و ایجاد نفاق درون طبقه کارگر در گرو رزم مشترک تمامی انسان­های مبارز و کارگر برای بهبود وضعیت کاری و بالاخره رهائی از استثمار است.

 

تذکر: این مقاله بمناسبت 8 مارس روز جهانی زن  از طرف« مرکز مطالعاتی مارکس» تهیه  شده­ بود که دریک جلسه­ بحث آزاد  قرائت شد و مورد نقد وبررسی جمعی قرار گرفت. حال جهت آشنائی با گوشه­هائی از تاریخ جنبش انقلابی زنان اتریش، ترجمه فارسی این نوشته  با توضیحات لازم  در اختیار علاقه­مندان به جنبش کمونیسستی ایران بخصوص فعالین جنبش  زنان  قرار می­گیرد.

 

 

ترجمه و تکثیر<یکی ازفعالین چپ در وین - اتریش >

Kontaktadresse: Iran-Rat, Amerlinghaus, Stiftgasse 8, A-1070 Wien

email:shora.sam@gmail.com




Gozareshgar
info@gozareshgar.com